Για την εργατική δολοφονία του Μανώλη Αφράτη
Ένοχος για ανθρωποκτονία από αµέλεια κρίθηκε το Νοέμβριο του 2025 από το τριµελές Εφετείο Πληµµεληµάτων Χανίων ο ιδιοκτήτης της εταιρείας «Γαλακτοκοµική Αµαρίου Α.Ε.» (πρώην «Μανουκαράκης Α.Ε.»), στην οποία εργάζονταν ως οδηγός φορτηγού, ο αδικοχαµένος Μανώλης Αφράτης. Πρωτόδικα, ο εργοδότης είχε καταδικαστεί για εγκληµατική αµέλεια σε ποινή φυλάκισης δύο χρόνων µε τριετή αναστολή. Το δικαστήριο του δεύτερου βαθµού επικύρωσε την καταδικαστική απόφαση και διατήρησε την ποινή που είχε επιβληθεί πρωτόδικα στον εργοδότη.
Στις 21 Μάη του 2020, ο 38χρονος Μανώλης Αφράτης έχασε τη ζωή του εν ώρα εργασίας σε θανατηφόρο τροχαίο στο Ρέθυµνο, την ώρα που πραγµατοποιούσε διανοµές µε φορτηγό ψυγείο για λογαριασµό της εταιρείας «Γαλακτοκοµική Αµαρίου» (πρώην «Μανουκαράκης Α.Ε.»). Το όχηµα που οδηγούσε εξετράπη της πορείας του και αναποδογύρισε, µε αποτέλεσµα να τραυµατιστεί θανάσιµα, καθώς καταπλακώθηκε από τα καθίσµατα του φορτηγού, τα οποία ήταν ήδη ξηλωµένα πριν το τραγικό συµβάν. Η εργοδοσία από την πρώτη στιγµή προσπάθησε να αποποιηθεί οποιαδήποτε ευθύνη του ατυχήµατος και έκανε λόγο για ένα «τροχαίο», προσπαθώντας να ρίξει εξ ολοκλήρου το φταίξιµο στο νεκρό εργαζόµενο. Στο ίδιο µήκος κύµατος, ο ορισµένος από το κράτος πραγµατογνώµονας, ανέφερε πως η συντήρηση του οχήµατος είναι ευθύνη του εργαζόµενου. Πράγµατι αυτό θα είχε συµβεί, αν ο αδερφός του Στέλιος και η οικογένεια του νεκρού δεν ξεκινούσαν ένα δύσκολο και µακροχρόνιο αγώνα, για να αποδείξουν ότι το ατύχηµα δεν ήταν τίποτα άλλο παρά µια προδιαγεγραµµένη εργοδοτική δολοφονία, καθώς το όχηµα που οδηγούσε ο Μανώλης Αφράτης ήταν κακοσυντηρηµένο και δεν πληρούσε καµία προδιαγραφή ασφαλείας, παρόλο που είχε ελεγχθεί από ΚΤΕΟ και το είχε κρίνει κατάλληλο. Ο Μανώλης Αφράτης υποχρεώθηκε να οδηγεί ένα γερανοφόρο που είχε µετατραπεί σε ψυγείο, µε λάστιχα εντελώς φθαρµένα, µε σωληνάκια φρένων σάπια, µε τα 100 κιλών κάθισµατα του ξεβίδωτα.
Ο Μανώλης είναι ένα ακόµα θύµα της ακόρεστης επιθυµίας των εργοδοτών για την επίτευξη του µέγιστου δυνατού κέρδους, µε το λιγότερο δυνατό κόστος. Μπροστά σε αυτό δεν υπολογίζουν τίποτα και οι ζωές των εργατών είναι γι’ αυτούς αναλώσιµες. Αν τηρούνταν όλες οι προβλεπόµενες διαδικασίες, αν το όχηµα περνούσε τακτικά σέρβις και οι αρµόδιες ελεγκτικές αρχές διενεργούσαν τακτικά ελέγχους για την ασφάλεια και καταλληλότητα των επαγγελµατικών οχηµάτων που κυκλοφορούν στους δρόµους, το τροχαίο εργατικό δυστύχηµα θα µπορούσε να είχε αποφευχθεί και ο Μανώλης και ο κάθε Μανώλης να ήταν ακόµα εδώ, µαζί µας.
25η δεκεµβρίου 2025: Νεκρός διανοµέας που εργαζόταν στη wolt
Wolt - efood: οι εταιρείες πλατφόρµες µας θεωρούν αναλώσιµους
Στις 25 Δεκεµβρίου, άλλος ένας συνάδελφος άφησε την τελευταία του πνοή στην άσφαλτο εν ώρα εργασίας. Ο συνάδελφος εργαζόταν στη wolt, χωρίς να γνωρίζουµε αν ήταν σε στόλο, αν ήταν δηλωµένος ή αν εργαζόταν υπό το ψευδεπίγραφο καθεστώς της freelance εργασίας. Η εταιρεία, ξέρει καλά να κρύβεται πίσω από τους εργολάβους και το ψευδεπίγραφο καθεστώς της freelance εργασίας και για άλλη µια φορά ξεφορτώνεται από πάνω της κάθε ευθύνη. Χαρακτηριστικό είναι πως δεν έχει βγάλει ούτε µια ανακοίνωση έως τώρα. Μια χαµένη ζωή δεν είναι κάτι µπρος στα περιθώρια κέρδους.
Χαρακτηριστικό της αδιαφορίας, αλλά και του βαθµού που µας θεωρούν αναλώσιµους είναι οι ανακοινώσεις που εξέδωσαν οι δύο εταιρείες (wolt & efood ) αρχές Δεκεµβρίου 2025. Συγκεκριµένα η efood, την Πέµπτη 04/12 το απόγευµα έστειλε µήνυµα γι’ αυξηµένες αµοιβές σχεδόν ταυτόχρονα µε το µήνυµα της πολιτικής προστασίας για επικίνδυνες καιρικές συνθήκες και περιορισµό των µετακινήσεων. Το σωµατείο της efood εξέδωσε δελτίο τύπου δηµοσιοποιώντας το γεγονός. Μετά από καταγγελίες και διαµαρτυρίες που έγιναν από τους εργαζόµενους µόλις δηµοσιοποιήθηκαν οι «σπουδαίες» προτάσεις των εταιρειών, να φάµε το κεφάλι µας για δυο τρία ευρώ, η efood τα µάζεψε και αφαίρεσε το τυράκι (αυξηµένη αµοιβή) από τη φάκα. Η wolt, που είχε στείλει και αυτή αντίστοιχο µήνυµα στους διανοµείς, συνέχισε κανονικά τη διανοµή, δείχνοντας στην πράξη πως, όταν δεν υπάρχει ένα µαχητικό συλλογικό όργανο οι εταιρείες δρουν ανεξέλεγκτα.
Στις 25 Δεκεµβρίου, υπήρχε πάλι έντονη βροχόπτωση για κάποιες ώρες, αλλά δεν έκλεισαν οι εφαρµογές. Ο συνάδελφος δεν σκοτώθηκε επειδή «ήταν η κακιά η ώρα» ή ήταν «άτυχος». Η Wolt και η efood µε τις πλάτες του νόµου Χατζηδάκη (4808/21), επιβάλλουν νέες συνθήκες εργασίας που, µαθηµατικά, µας οδηγούν σε τραυµατισµούς αλλά ακόµη και στην εξόντωσή µας. Ο συνάδελφος είναι θύµα της πολιτικής των εταιρειών πλατφόρµας που διψάνε για κέρδη µε οποιοδήποτε ανθρώπινο κόστος.
Ο θάνατος του συναδέλφου δεν αποτελεί µεµονωµένο γεγονός ή εξαίρεση. Οι εταιρείες πλατφόρµες µε µια σειρά «καινοτοµιών» έχουν εκτοξεύσει την εντατικοποίηση, που φέρνει εργατικά ατυχήµατα και δυστυχήµατα:
Μέσα από το καθεστώς της ψευδεπίγραφης φριλάνς εργασίας, οι εταιρείες αποποιούνται των ευθυνών τους, σε περιπτώσεις ατυχηµάτων/δυστυχηµάτων. Όταν η Wolt έκανε το ντεµπούτο της στην Ελλάδα, έχοντας την ίδια γραµµή αποποίησης, προέτρεπε τους δήθεν «συνεργάτες» της να πραγµατοποιούν έρανο σε περίπτωση εργατικού ατυχήµατος/ δυστυχήµατος
- Η κατρακύλα της τιµής ανά παραγγελία
- Η κατάργηση ή το ξεχείλωµα των ζωνών
- Η 24ωρη λειτουργία της διανοµής
- Ο θορυβώδης αλγόριθµος µας αποσπά την προσχή
- Η αµοιβή µε το κοµµάτι και το ατέρµονο κυνήγι της παραγγελίας
- Η έλλειψη χώρων ξεκούρασης και ανάπαυσης από τις εταιρείες
- Η κατασκευή στόλων, όπου το καθεστώς εργασίας απέχει από κάθε έννοια νοµιµότητας (εργασία πολλών διανοµέων µε ένα κωδικό, αδήλωτη και υποδηλωµένη εργασία, πληρωµή µε το κοµµάτι, παρακράτηση 30% από τον τζίρο του διανοµέα, έλλειψη ΜΑΠ...)
Το επιτελικό κράτος των αρίστων ούτε τους νεκρούς εργάτες δεν ενδιαφέρεται να µετρήσει
Ο αριθµός των νεκρών εργατών την τελευταία 6ετία έχει ξεφύγει. Μόνο για το 2025 υπολογίζεται σε 201 νεκρούς και 332 πολύ σοβαρά τραυµατισµένους. Το νούµερο των εργατικών δυστυχηµάτων είναι σταθερά τριψήφιο, όλα αυτά τα χρόνια, ενώ οι κρατικοί θεσµοί και µηχανισµοί αδιαφορούν, ψηφίζοντας 13ωρα ( ν. Κεραµέως), 12ωρη συνεχόµενη εργασία και την εργασία των συνταξιούχων (ν. Γεωργιάδη) ή το ξεχείλωµα του 8ωρου για να µαζέψουµε ελιές (ν. Χατζηδάκη). Όλο αυτό το χρονικό διάστηµα, το κράτος είναι ανύπαρκτο. Ακολουθώντας την τακτική δε βλέπω, δεν ακούω, δε µιλάω, οι κρατικοί µηχανισµοί και θεσµοί δεν κάνουν ούτε τα στοιχειώδη, όπως να καταγραφούν τα εργατικά ατυχήµατα και δυστυχήµατα ή να ορίσουν τις επαγγελµατικές ασθένειες. Είναι ανεπίτρεπτη η έλλειψη καταγραφής του εργατικού ατυχήµατος ως τροχαίο-εργατικό ατύχηµα ή δυστύχηµα από την τροχαία. Μετά την καταγραφή η τροχαία θα έπρεπε να ενηµερώνει άµεσα το ΣΕΠΕ. Το ΣΕΠΕ µε τη σειρά του, θα πρέπει να προχωράει σε έλεγχο για τον αν ο εργαζόµενος είναι ασφαλισµένος και αν του είχαν καταβληθεί τα αναγκαία ΜΑΠ, από τον εργοδότη.
Τα εργατικά δυστυχήματα είναι εργοδοτικές - κρατικές δολοφονίες
Όσο τρώµε το τυράκι της ψευδεπίγραφης φριλάνς εργασίας, η πολιτική των εταιρειών θα µένει στο απυρόβλητο. Οι συνθήκες εργασίας θα διολισθαίνουν, η τιµή ανά παραγγελία θα πιάνει πάτο και οι εργαζόµενοι θα παραµένουµε διασπασµένοι, διαχωρισµένοι και αναλώσιµοι, µε τη ζωή µας να αποτιμάται «για τρεις και εξήντα».
Μόνο εµείς µπορούµε να προστατεύσουµε τους εαυτούς ως εργαζόµενοι, για να καταφέρνουµε να γυρνάµε σπίτι όρθιοι και όρθιες.
Δε δουλεύουµε υποδηλωµένοι και ανασφάλιστοι
Διεκδικούµε τα Μέσα Ατοµικής Προστασίας, όπως ορίζει ο ν.4611/2019
Τηρούµε τον Κ.Ο.Κ.
Δεν ξεπερνάµε τα όρια κυνηγώντας παραγγελίες, το άγχος σκοτώνει, διεκδικούµε όσα προβλέπει η εργατική νοµοθεσία και έτσι αυξάνουµε το εισόδηµά µας
Κανένας εργαζόµενος δεν είναι αναλώσιµος
Ένσηµα βαρέα και ανθυγιεινά σε όλους τους εργαζόµενους οδηγούς δικύκλου
