Οδηγείς το μηχανάκι σου στην πόλη, ανάμεσα από ατέλειωτες σειρές ακινητοποιημένων αυτοκινήτων και νιώθεις τυχερός που μπορείς να φτάσεις στον προορισμό σου με σχετική ευκολία. Βγαίνεις με αυτό έξω από το αστικό περιβάλλον και απολαμβάνεις την ελευθερία και την επαφή με την φύση που σου προσφέρει μια μοτοσυκλέτα μικρή ή μεγάλη. Σε κάθε περίπτωση όμως η οδήγηση, ιδιαίτερα ενός δίκυκλου ,είναι ένα από τα πιο σοβαρά και επικίνδυνα πράγματα που μπορεί να κάνει κανείς. Θεωρήσαμε ως σωματείο εργαζομένων οδηγών δικύκλου , ότι πέρα από τη διεκδίκηση εργασιακών δικαιωμάτων για το επάγγελμά μας , θα ήταν κοινωνικά ωφέλιμο να παραθέσουμε και κάποια στοιχεία ασφαλέστερης οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας, μετά από χρόνια τριβής με το αντικείμενο.
Ας δούμε λοιπόν κάποια πράγματα:
Όταν ακολουθούμε ένα όχημα η τήρηση της αποστάσης από αυτό είναι κρίσιμο θέμα. Η απόσταση μεταβάλεται ανάλογα με την ταχύτητα. Όσο μεγαλώνει αυτή τόσο πρέπει να μεγαλώνει και η απόσταση από τον προπορευόμενο. Επιπλέον προσπαθούμε η "μύτη" της μοτοσυκλέτας να σημαδεύει πάντα κενό χώρο, ώστε σε περίπτωση απότομης ελάττωσης ταχύτητας ή και ακινητοποίησης του προπορευόμενου ,να μπορούμε να διαφύγουμε ευκολότερα και ασφαλέστερα. Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο μέσα στην πυκνή κίνηση της πόλης αλλά και σε πιο "ανοικτά" μέρη βοηθάει.
Η θέση που παίρνουμε με τη μηχανή πάνω στο δρόμο , ανάλογα με το τι θέλουμε να κάνουμε , έχει επίσης μεγάλη σημασία και μπορεί να προλάβει δυσάρεστες καταστάσεις. Έτσι , όταν θέλουμε κάπου να στρίψουμε , κινούμαστε ανάλογα στο δεξί ή το αριστερό μέρος του δρόμου . Το ίδιο κι όταν στεκόμαστε σε ένα φανάρι ή ένα stop, παίρνουμε τη σωστή θέση για τη στροφή μας. Έτσι μειώνουμε πολύ τον κίνδυνο σύγκρουσης με τα οχήματα που ακολουθούν και τις εντάσεις μεταξύ των οδηγών. Η χρήση των προειδοποιητικών "φλας", είναι απαραίτητη και εξυπακούεται, αλλά και η προειδοποίηση για στροφή με το χέρι προσφέρει μια επιπλέον ασφάλεια αν κριθεί αναγκαίο σπό τον οδηγό, ιδιαίτερα σε μοτοσυκλέτες μικρού κυβισμού. Γενικότερα, επιδιώκουμε με τη χρήση των καθρεφτών και της περιφερειακής όρασης να έχουμε την καλύτερη δυνατή εικόνα των οχημάτων γύρω μας, αυτό πάντα βοηθάει στο να κινούμαστε κατάλληλα , να προλαβαίνουμε ή να αποφεύγουμε επικίνδυνες καταστάσεις. Όταν στρίβουμε μειώνουμε αρκετά ταχύτητα και αποφεύγουμε τα μεγάλα πλαγιάσματα της μηχανής , καθώς το οδόστρωμα συνήθως είναι φθαρμένο, με λακκούβες και "σαμαράκια" και μπορεί εύκολα να πέσουμε. Όταν στρίβουμε πίσω από ένα άλλο όχημα μειώνουμε ακόμα περισσότερο ταχύτητα και είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί, καθώς ο προπορευόμενος μπορεί πάνω στη στροφή να βρει κάποιο εμπόδιο και να φρενάρει . Αν κινούμαστε στα πλάγια ενός οχήματος και πλησιάζουμε μια διασταύρωση , πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας το ενδεχόμενο το όχημα να στρίψει χωρίς να μπορούμε να δούμε το φλας του, ή και το όχι σπάνιο , να στρίψει χωρίς προειδοποίηση, οπότε το αφήνουμε να προπορευτεί για να μην μας "κλείσει" και πέσουμε ή συγκρουστούμε μαζί του. Αν ωστόσο το αμελήσουμε και συμβεί να μας κλείσει , αν είμαστε ακριβώς πάνω στη στροφή , στρίβουμε μαζί του για να αποφύγουμε τη σύγκρουση ή τουλάχιστον να μειώσουμε τη σφοδρότητά της. Αν βρισκόμαστε πριν, εννοείται πως φρενάρουμε όσο προλαβαίνουμε , ακόμα και με κίνδυνο να πέσουμε, καθώς η πτώση είναι κατά κανόνα προτιμότερη από τη σύγκρουση. Οδηγούμε πάντοτε συγκεντρωμένοι σε αυτό που κάνουμε . Δεν μιλάμε στο κινητό, δεν ακούμε μουσική και προσπαθούμε την ώρα της οδήγησης να αφήνουμε κατά μέρος τα όποια προβλήματα μας απασχολούν. Φυσικά το αλκοόλ και άλλες επιδραστικές στον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα ουσίες απαγορεύονται ρητά ,καθώς θέτουν σε θανάσιμο κίνδυνο τον οδηγό και τους γύρω του. Μπορεί να ακούγονται λίγο "ξενέρωτα" αυτά αλλά είναι η αλήθεια.
Στα φανάρια συνήθως τα μηχανάκια βρίσκονται μπροστά και ξεκινάνε πρώτα. Όταν ανάψει "πράσινο" ποτέ δεν ξεκινάμε αμέσως και χωρίς να ελέγξουμε τη διασταύρωση. Πάντα αφήνουμε ένα περιθώριο τριών-τεσσάρων δευτερολέπτων πριν ξεκινήσουμε και παράλληλα ελέγχουμε αν όλα τα οχήματα έχουν σταματήσει στο άλλο φανάρι.
Επίσης όταν σταματάμε σε ένα φανάρι μόνοι μας , ιδιαίτερα σε δρόμους όπου αναπτύσσονται μεγάλες ταχύτητες, π.χ. Κηφισίας, Βουλιαγμένης, χωρίς αυτοκίνητα πίσω μας να μας καλύπτουν ,στεκόμαστε στην δεξιά άκρη του δρόμου γιατί μπορεί κάποιος που κινείται στην ίδια κατεύθυνση με εμάς να μην αντιληφθεί έγκαιρα, ή και καθόλου, το κόκκινο, και να μας "μαζέψει".
Αν αντιληφθούμε πως σε έναν δρόμο έχουν χυθεί λάδια τον αποφεύγουμε. Αν παρόλαυτα βρεθούμε στη θέση να διασχίζουμε έναν τέτοιο δρόμο επειδή δεν το αντιληφθήκαμε έγκαιρα (και βεβαίως είμαστε ακόμη όρθιοι) οδηγούμε αργά και σταθερά χωρίς φρεναρίσματα και αλλαγές ταχυτήτων.
Όταν εμείς έχουμε stop εννοείται πως σταματάμε για να ελέγξουμε το δρόμο και αφήνουμε να περάσουν αυτοί που έχουν προτεραιότητα.
Όταν οι άλλοι έχουν stop , πάλι εμείς που οδηγούμε μηχανάκι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να ελέγχουμε αν όλοι έχουν σταματήσει στο σήμα, καθώς οι παραβιάσεις είναι συχνές . Επίσης ,όποτε έχουμε προτεραιότητα δεν τη διεκδικούμε οδηγώντας επιθετικά, καθώς έτσι αυξάνεται ο κίνδυνος ατυχήματος, στο οποίο οι μοτοσικλετιστές είμαστε οι πιο εκτεθειμένοι. Δεν αναπτύσσουμε μεγάλες ταχύτητες σε κατοικημένες περιοχές, εκτός και αν κινούμαστε σε δρόμους ταχείας κυκλοφορίας, αλλά ακόμα και εκεί οδηγούμε με σύνεση, χωρίς υπερβολές- τα όρια ταχύτητας σώζουν ζωές. Μέσα στην ζούγκλα των δρόμων της Αθήνας , όπου οτιδήποτε , από όχημα μέχρι ζώο ή άνθρωπο, μπορεί να πεταχτεί μπροστά σου ανά πάσα στιγμή, μια ταχύτητα κοντά στα πενήντα χιλιόμετρα σε πηγαίνει παντού γρήγορα και με σχετική ασφάλεια. Όταν δουλεύεις πάνω σε ένα μηχανάκι , κόντρα στο χρόνο των παραδόσεων και των παραλαβών, διαπιστώνεις πως το να φτάνεις γρήγορα στον προορισμό σου έχει να κάνει πιο πολύ με έναν σταθερό ρυθμό και γνώση των δρόμων παρά με τελικές ταχύτητες.
Όταν οδηγούμε κοντά σε πεζοδρόμιο έχουμε κατά νου ότι ένας πεζός μπορεί ξαφνικά να κατέβει από αυτό και να βρεθεί μπροστά μας. Όταν προσπερνάμε λεωφορείο σταματημένο σε στάση , εφόσον ο δρόμος έχει δύο λωρίδες και επιτρέπεται κάτι τέτοιο ,κινούμαστε πολύ αργά και ελέγχουμε μήπως κάποιος πεζός επιχειρεί μπροστά από αυτό να διασχίσει το δρόμο. Προσεκτικά επίσης περνάμε δίπλα από οποιοδήποτε φορτηγό μας εμποδίζει την ορατότητα, καθώς από μπροστά του μπορεί να πεταχτεί οτιδήποτε. Αργά και προσεκτικά οδηγούμε και όταν βρέχει γιατί ο κίνδυνος να γλιστρήσουμε σε ένα απότομο φρενάρισμα είναι μεγάλος. Επίσης καλό είναι στη βροχή τα λάστιχά μας να είναι λίγο ξεφούσκωτα. Ο άνεμος, ανάλογα με την ταχύτητα και την κατεύθυνσή του , μπορεί κι αυτός να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στον αναβάτη. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται όταν πνέουν δυνατοί άνεμοι , οι οποίοι αλλάζουν συνεχώς κατεύθυνση. Αποφεύγουμε να οδηγούμε όταν επικρατούν ακραίες καιρικές συνθήκες. Ως σωματείο εργαζομένων οδηγών δικύκλου, έχουμε καταφέρει από την ίδρυση μας το 2007 να ευαισθητοποιήσουμε μέχρι ένα σημείο την κοινή γνώμη πάνω σε αυτό το θέμα και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την έκδοση από το κράτος μιας σειράς απαγορευτικών για εξωτερικές εργασίες όταν επικρατούν τέτοιες συνθήκες.
Οδηγούμε πάντα κρατώντας το τιμόνι και με τα δύο χέρια.
Στην περίπτωση που κάτι μας εκνευρίσει υπερβολικά, π.χ. ένας διαπληκτισμός με έναν άλλο οδηγό, σταματάμε και δίνουμε χρόνο στον εαυτό μας να ηρεμήσει πριν συνεχίσουμε την οδήγηση.
Το απόγευμα καθώς και νωρίς το πρωί, όταν ο ήλιος βρίσκεται χαμηλά στον ορίζοντα, δημιουργείται η πολύ επικίνδυνη αντηλιά. Έτσι αν έχουμε τον ήλιο πίσω μας είναι πολύ πιθανό αυτοί που έρχονται από την αντίθετη κατεύθυνση να μην μας δουν και φυσικά το ανάποδο αν έχουμε εμείς τον ήλιο μπροστά μας. Σε τέτοιες στιγμές πρέπει να βρισκόμαστε σε αυξημένη εγρήγορση. Τα γυαλιά ηλίου και ο αναμμένος προβολέας της μοτοσυκλέτας βοηθούν στο να βλέπουμε και να μας βλέπουν.
Προκειμένου να μετακινήσουμε τη μηχανή δεξιά ή αριστερά συμβουλευόμαστε απαραίτητα τους καθρέφτες (που πρέπει να έχουμε).
Το πορτοκαλί φανάρι κρύβει κάποιες παγίδες. Έτσι , όταν ανάψει πορτοκαλί και το όχημα μπροστά από εμάς, όπως συνηθίζεται χωρίς να είναι το σωστό, αναπτύξει ταχύτητα για να προλάβει το κόκκινο, δεν κάνουμε το ίδιο αλλά μειώνουμε ταχύτητα για να σταματήσουμε, καθώς αν το ακολουθήσουμε υπάρχει σοβαρός κίνδυνος ο οδηγός του να φρενάρει την τελευταία στιγμή κι εμείς να πέσουμε πίσω του. Γενικά, όταν ανάβει πορτοκαλί, εφόσον βρισκόμαστε σε όχι πολύ μικρή απόσταση από αυτό, το σωστό είναι να επιβραδύνουμε μέχρι να σταματήσουμε, διαφορετικά δημιουργούμε συνθήκες ατυχήματος. Τέλος, μεριμνούμε για τη συντήρηση της μοτοσυκλέτας μας , ώστε όλα σε αυτή να λειτουργούν σωστά και να μας παρέχουν τη μέγιστη δυνατή ασφάλεια. Όσο αφορά τους συναδέλφους, ο νόμος 4611 από το 2019 , μετά την τότε μεγάλη κινητοποίηση και απεργία που κήρυξε το σωματείο μας προβλέπει ,ανάμεσα σε άλλα , αποζημίωση χρήσης και συντήρησης για το δίκυκλο του εργαζόμενου ίση τουλάχιστον με το 15% του μισθού του. Το ποσό αυτό είναι σημαντικότατο να χρησιμοποιείται για το σκοπό για τον οποίο προορίζεται. Φοράμε εμείς και οι συνεπιβάτες μας τα κατάλληλα προστατευτικά για έναν αναβάτη, με κορυφαία βέβαια προτεραιότητα ένα καλό κράνος. Το μπουφάν μηχανής, οι επιγονατίδες και οι επικαλαμίδες, μας προστατεύουν επίσης από σοβαρούς τραυματισμούς.
Όπως οι περισσότεροι, έτσι κι εμείς μάθαμε να οδηγούμε στους δρόμους, πληρώνοντας λιγότερο ή περισσότερο ακριβά κάποιες εμπειρίες. Συνεπώς, μπορούμε να πούμε πως η πιο επικίνδυνη περίοδος ενός οδηγού, έρχεται όταν έχει μάθει κάπως τον χειρισμό της μηχανής και αρχίζει να "ανοίγεται". Για αυτό σε εκείνη τη φάση ας έχουμε λιγότερο ενθουσιασμό Το γεγονός είναι ότι μετά από μερικές δεκαετίες στο μηχανάκι αντιλαμβάνεσαι πόσο εύκολο είναι να συμβεί ένα ατύχημα και ότι στην ουσία πάντα μαθαίνεις να οδηγείς.
Καλούς δρόμους.
